Elinizdeki kitap, kısa bir süre önceye dek varlığı konusunda en küçük bir şey bilinmeyen bir gizli servisin iziniaraştırıyor: Ellili yıllardan itibaren tüm Batı Avrupa üzerinde ağlarım ören, yeraltında örgütlü, paramilitcr bir haberalma örgütü bu… örgütün esas görevi: Savaş durumunda terör, sabotaj yapmak ve ayaklanma çıkarmak, örgütün altyapısı: Neredeyse Avrupa’nın her yerinde gizli silahlı gruplar ve cephane depolan. Tüm ülkelerde “X günü” için partizan grupları oluşturmak, bunları en modern ve olabildiğince gizli iletişim ağıyla donatarak, en çetin çatışmalara hazırlamak, tümünü Brüksel’deki NATO merkezinin gizli bir birimiyle koordinasyona sokmak…

önsözden

e-kitap download etmek icin tıklayınız…

Bu yazı toplamda 802, bugün ise 13 kez görüntülenmiş

Belki şu kitaplar da ilginizi çeker:

• Y. Akdeniz, K. Altparmak, İnternet: Girilmesi Yasaktır (0)
• Texe Marrs, İlluminati (0)
• Stewart, Taocu Uygulamanın Temelleri (0)
• Soner Yalçın, Cem Ersever’in İtirafları (1)
• Soner Yalçın, Bay Pipo (0)

ÇAĞDAŞ TÜRKÇENİN KÖKENBİLİM SÖZLÜĞÜ

Bunları biliyor muydunuz?

- Eşya, Arapça şey sözcüğünün çoğuludur.

- Sandviç, sözcüğünü, kumar masasından kalkmadan karnını doyurmayı alışkanlık edinen Sandwich

kontuna borçluyuz.

- Elektrik, kehribanın Eski Yunanca adı olan elektron’da gelir. Kehribar sözcüğünün aslı olan

kehrüba ise Farsça “saman çeker” demektir.

- Pul bir Eski Yunan parası olan obolos’tan alınmıştır. Lira eski Roma tartı biriminden, kuruş ise

büyük boy gümüş paranın Almanca adından Türkçeleşmiştir.

- Eski Asya Türkçesi’nde don giysi, donanmak giyinmek anlamına gelir.

- Temel’deki tem ile diskotek’teki tek aynı Yunanca kökten gelir.

- Farsça “uzak görür” anlamına gelen dürbün, Fransızca teleskop sözcüğünün çevirisidir.

- Hatun eski İran dillerinden Soğdcada “kraliçe” anlamına gelen bir sözcükten Türkçeye alınmıştır.

Kadın, aynı sözcüğün değişik bir biçimidir.

- Eğitmek ve İğdiş etmek deyimleri aynı Eski Türkçe kökten türemiştir.

Sevan Nişanyan’ın Etimolojik Sözlüğü, çağdaş Türkçenin etimolojisi konusunda bugüne dek yapılmış en kapsamlı ve en sistematik çalışma. Günümüz Türkçesinde kullanılan 13000′e yakın sözcüğün kökenini titizlikle araştıran yazar, bu arattırmanın sonucunu tutarlı bir leksikolojik yaklaşımla okura sunuyor. Yabancı dillerden alınmış sözcüklerin o dildeki kökenleri, çoğu örnekte, en eski yazılı kaynaklara dek izleniyor- Yüzlerce sözcüğe ilişkin yaygın yanlış inançlar da düzeltilmiş. Sözlerin Soyağacı, Türk sözlükçülüğünde yüz yıldan beri kendini duyuran bir eksikliğin giderilmesi yönünde cok önemli bir eser. …

e-kitap download etmek icin tıklayınız…

Bu yazı toplamda 826, bugün ise 2 kez görüntülenmiş

Belki şu kitaplar da ilginizi çeker:

• Y. Akdeniz, K. Altparmak, İnternet: Girilmesi Yasaktır (0)
• Texe Marrs, İlluminati (0)
• Stewart, Taocu Uygulamanın Temelleri (0)
• Soner Yalçın, Cem Ersever’in İtirafları (1)
• Soner Yalçın, Bay Pipo (0)

Bu eser Camilo Cienfuegos’un* anısına sunulmuştur. Onu okumalı ve gerekli düzeltmeleri yapmalıydı, kaderi buna izin vermedi. Bu satırlar, Direniş Ordusunun büyük yüzbaşısına, bu devrimin yarattığı en büyük gerilla şefine, kusursuz devrimciye, kardeşçe bağlı olduğum dosta saygı ifadesi olarak kabul edilebilir.

Camilo, Fidel’in silah arkadaşı, savaşın zor anlarında güvenilir adamı, fedakar mücadeleci, fedakarlığından daima karakterini çelikleştirmek ve birliğininkini işlemek için araç olarak yararlanan bir savaşçıydı. Sanırım ki, gerilla savaşının kazandırdığı bütün deneyleri biraraya topladığımız bu el kitabını onaylayacaktı, çünkü deneyimimiz hayatın ta kendisinin ürünüdür. Fakat, bu sayfalara ancak bazı tarihi kişiliklerde görülebilen kusursuzluktaki duygularının, zekasının ve cesaretinin canlılığını ekleyecekti.

Bununla birlikte, Camilo’yu yalnız dehasının gücüyle olağandışı işler başaran bir efsane kahramanı olarak düşünmemek gerekir. Onu, halkın, zor koşullar ve mücadele içinde kahramanlarını, şehitlerini, şeflerini muazzam bir seçimle oluşturduğu gibi kendi içinden çıkardığı bir unsur olarak görmelidir. Camilo’nun, Danton’un devrim anları için söylediği, “cüret, daha çok cüret, daima cüret!” biçimindeki özdeyişini duymuş olup olmadığını bilmiyorum. Bütün eylemlerinde, gerillaya gerekenleri, yani durumun hızlı ve kesin analizini, gelecekte ortaya çıkacak sorunları önceden görebilme yeteneğini de ekleyerek, her zaman, bu sözü pratiğe uygulardı. Kahramanımıza karşı kişisel saygı ve bütün bir halkın saygısı niteliğindeki bu satırlardan amaç Camilo’nun biyografisini anlatmak, başarılarından sözetmek değildir, diyebilirim ki Camilo binlerce başarının adamıydı, onları çok doğal bir biçimde gerçekleştirir, çünkü cesaretine, halka olan saygısına kendi kişiliğini eklerdi. Kişiliği ki, çok kez bilinmez yada unutulur, bu değerli unsur ki, Ca-milo’ya ait herşeye damgasını vurur, bu değerli orijinallik ki, çok az insan, eylemlerinin her birinde izini bırakabilir. Fidel daha önce söylemişti: Kültürü kitaplardan gelmiyordu; onu, cesareti katılığı, zekası ve benzersiz dikkat ve özeni sayesinde, binlercesi arasından, eriştiği ayrıcalıklı mevkiye seçen halkın doğal zekasına sahipti.

Doğruluk, Camilo için bir din gibiydi, kendini halkın iradesini kişiliğinde cisimleştiren Fidel’e karşı ve halkın kendisine karşı doğruluğa adamıştı. Bu yenilmez gerillada bu iki duygu, Fidel ile halk gibi birbirinden ayrılmazdı.

Onu kim öldürdü?

Daha doğrusu kendimize şöyle sormalıyız: Fiziksel varlığına kim son verdi? Çünkü onun gibi insanların hayatı halkın içinde sürer gider, ancak halkın kararıyla sona erer. Onu öldüren düşmandır, çünkü ölmesini istiyordu; çünkü güvenilir uçak yoktur, çünkü pilotlar henüz gerekli tüm deneyimi kazanmış değillerdir; çünkü yüklü işleri nedeniyle, Havanaya mümkün olduğu kadar çabuk varmak istiyordu… ve yine, onu öldüren karakteri oldu. Camilo tehlikeyi ölç-mezdi, tehlike onun için bir eğlenceydi, onunla oynardı, tehlikeyle güreşir, üzerine çeker ve şaşırtmaca yapardı; gerilla zihniyeti gereğince, hiçbir engel onu durduramaz, çizdiği yoldan döndüremezdi.

sunuş’tan

e-kitap download etmek icin tıklayınız…

Bu yazı toplamda 351, bugün ise 3 kez görüntülenmiş

Belki şu kitaplar da ilginizi çeker:

• Ziya Gökalp, Türkçülüğün Esasları (1)
• Yusuf Akçura, Üç Tarz-ı Siyaset (0)
• Y. Akdeniz, K. Altparmak, İnternet: Girilmesi Yasaktır (0)
• Vo Nguyen Giap, Vietnam Ulusal Kurtuluş Savaşı (0)
• V. İ. Lenin, Ulusların Kaderlerini Tayin Hakkı (0)

Muhtemelen hem Mark Jones, hem de Joseph Kennedy doğruyu söylüyorlardı. Yaptığım geniş araştırmalar,Amerika’yı yüzden daha az sayıda insanın perde gerisinden yönettiğini gösteriyor. Bu adamları kimse seçmedi. Geniş kesimler tarafından tanınmıyorlar. Ama yine de bu büyük grubun çok az bir kesimi yüksek elitler arasında sayılıyor.

Aslında, sadece yıllardır yaptığım geniş çaplı çalışmalara değil, aynı zamanda İncil’deki kehanetlerin de doğrulamasına dayanarak söyleyebilirim ki, şu anda tüm dünyayı sadece 10 kadar kişi yönetiyor! Bu on kişi, llluminati’nin iç Çemberini oluşturuyorlar. Hiyerarşik piramite göre altlarında kendilerine bağlı yaklaşık üçyüz küresel teknisyen bulunuyor; onlarında altında yüzbinlerce mürit, ya da “Yeni Dünya Düzeni Hizmetkarı” bulunuyor.

Bu topluluğun dünyada meydana gelen olaylar ve günlük yaşamlarımız üzerindeki etkisinin dehşet verici gücü bizi, îç Çemberi oluşturan bir avuç dolusu ismi biraz daha yakından incelemeye mecbur ediyor.

-kitaptan-

e-kitap download etmek icin tıklayınız…

Bu yazı toplamda 529, bugün ise 2 kez görüntülenmiş

Belki şu kitaplar da ilginizi çeker:

• Y. Akdeniz, K. Altparmak, İnternet: Girilmesi Yasaktır (0)
• Stewart, Taocu Uygulamanın Temelleri (0)
• Soner Yalçın, Cem Ersever’in İtirafları (1)
• Soner Yalçın, Bay Pipo (0)
• Sevan Nişanyan, Sözlerin Soyağacı (0)

Thoreau her ne kadar anarşist gibi görünüyorsa da, aslında, hiçbir yönetimi kabul etmeyenler arasına sokamayız onu. Onun, belli yönlerden haksız bulduğu yönetime, Amerikan yönetimine karşı koyan bir tutumu var. Eğer yönetimlerin her türlüsünü benimsemeyen bir tutumu olsaydı, “Resistance to Civil Governement” adını taşıyan bu yapıtını “Her Türlü Yönetime Karşı” diye çevirmek gerekirdi. Ama, Thoreau’nun böyle kesin bir tutumu yok. “Civil Governement” sözü “Devlet yönetimi” anlamına gelmekle birlikte, buna, Thoreau’nun asıl düşüncesine ve yapıtının ruhuna bağlı kalmak kaygısıyla “haksız” sıfatını eklemeyi ve çeviriye “Haksız Yönetime Karşı” başlığını koymayı daha uygun buldum. Yapıtın bütününden de anlaşılacağı üzere, Thoreau, yaşadığı günlerin haksız yönetimine karşı geliyor yalnızca. Nitekim, yapıtının başlarında hükümetin ortadan kalkmasını değil, daha iyi bir hükümet kurulmasını istiyor ve sonunda da insan saygısı üzerine dayanan ideal bir yönetimin özelliklerini açıklıyor.

e-kitap download etmek icin tıklayınız…

Bu yazı toplamda 319, bugün ise 1 kez görüntülenmiş

Belki şu kitaplar da ilginizi çeker:

• Ziya Gökalp, Türkçülüğün Esasları (1)
• Yusuf Akçura, Üç Tarz-ı Siyaset (0)
• Vo Nguyen Giap, Vietnam Ulusal Kurtuluş Savaşı (0)
• V. İ. Lenin, Ulusların Kaderlerini Tayin Hakkı (0)
• V. I. Lenin, Devlet ve Devrim (0)

Yazarların yaşam öyküleriyle öyküleri, romanları ve kahramanları arasında doğrudan ya da dolaylı bağlar kurmanın, edebiyat eleştirmenlerinin ve tarihçilerin ne kadar işine yaradığı tartışılır. Kimi durumlarda bu iki düzlem arasındaki bağ, romanların, öykülerin ana fikrini, amacını anlamamızı ve kavramamızı kolaylaştırmaktan da öteye- mümkün kılacak bir destek işlevine bürünebilmektedir. Ne var ki iş, yaşam öyküsünden esere giden bu yolun, öteki deyişle bir yandaki somut, tarihsel karakterdeki deneyimlerin, yaşantıların, öte yandaki sanatın soyut, zaman üstü yapısal organizasyonu ile kurduğu ilişkinin ne türden bir ilişki olduğu, hayatın izdüşümlerinin yazılanlara nasıl, ne yollardan yansıdığı, bunları orada yeniden bulup yorumlamanın, anlamlandırmanın yolunun, yönteminin ne olduğu sorusuna cevap aramaya gelince, kendimizi sanat-estetik teorilerinin içinde bulabiliriz. Genç VVerther’in genç Goethe* olduğunu, Hüküm öyküsündeki kişinin bizzat Kafka** olduğunu söy lemek, anlamayı, kavramayı ne anlamda kolaylaştırmakta ya da tersine yokuşa sürmektedir?

*Johann VVolfgang von Goethe (1749-1832): Alman şair, oyun yazarı, romancı. Evrensel boyutlara ulaşmış ünüyle dünya edebiyatının en büyük yazarlarından biridir. ** Franz Kafka (1883-1924): Çek asıllı Avusturyalı öykü ve roman yazarı. Yapıtlarında çağımız insanının korkularını, yalnızlığını, kendi kendine yabancılaşmasını ve çevresiyle iletişimsizliğini dile getirmiştir. Kaldı ki, sanatsal ya da “estetik” düzlem, onu kullananın kaçıp sığındığı bir tür fildişi kuledir de. Ya da belki cehennem… Ama gene de, bir sığınma mıntıkası olarak da anlaşılmıştır estetik çoğu kez. Sanatçının, yazarın hayatın gerçeklerinin basıncından canını ancak kurtarıp üzerine çıktığı bir ada… Bazen bu ada iyice ıssız olabilir; sadece yazarın adaşıdır bu. Okur orada, kendi canını kurtarmak için kendine ayrılmış bir yer bulmakta zorlanabilir.

e-kitap download etmek icin tıklayınız…

Bu yazı toplamda 269, bugün ise 2 kez görüntülenmiş

Belki şu kitaplar da ilginizi çeker:

• Voltaire, Candide (0)
• Victor Hugo, Sefiller cilt5 (1)
• Victor Hugo, Sefiller cilt4 (0)
• Victor Hugo, Sefiller cilt3 (0)
• Victor Hugo, Sefiller cilt2 (0)

e-kitap

Yakın tarihimize damgasını vuran 31 Mart Vakası’nın çevresinde gelişen İsyan Günlerinde Aşk, insanın en derinlerinde saklı olan duyguları bile şaşırtıcı bir aydınlıkla gösteren bir roman. İnsanları ustalıkla anlatırken tarihin de onlar gibi sırları, yalanları, ihanetleri, asla açığa çıkarmaya yanaşmadığı karanlık yanları olduğunu hatırlatıyor.

İsyan Günlerinde Aşk, bütün bir yüzyılı sarsan bir ayaklanmanın içinde yaşayanların aşkları, tutkuları, acılarıyla dokunmuş. Bu kitabı okuduktan sonra bir daha unutamayacaksınız.

e-kitap download etmek icin tıklayınız…

Bu yazı toplamda 1512, bugün ise 4 kez görüntülenmiş

Belki şu kitaplar da ilginizi çeker:

• Bu kitaba benzer başka bir yazı yok

e-kitap

Çocukluk ve ilk gençlik, Narodniklerle ilişkiler

Asıl adı Aleksey Maksimoviç Peşkov’dur. “Acı” anlamına gelen Gorki adını sonradan aldı. 1868 yılında Nijni Novgorod (bugünkü Gorki) kentinde doğdu. Babası M.5. Peşkov, marangozdu. Annesi V. V. Kaşirina, bir boya atölyesi sahibinin kızıydı. Babasını çocuk yaşlarda yitiren Gorki, bir süre dedesi V. Kaşirin’in evinde yaşadı. Fakat günün birinde V. Kaşirin şöyle dedi torununa: “Aleksey, sen bir madalyon değilsin. Seni ömrümün sonuna kadar boynumda taşıyamam. Haydi git, ekmeğini kazan.” Gorki “ekmeğini kazanmaya” gitti bunun üzerine. O sırada on bir yaşındaydı. Bir sürü işe girip çıktı. Dükkânlarda çıraklık, bir gemide ahçı yamaklığı yaptı. Ahçıbaşı, o dönemin Rusyasında çok raslanan okumuş emekçilerdendi. Gorki’nin kitaplara ilgi duymasında büyük etkisi oldu bu adamın. Aleksey hiç durmadan okumaya başladı ondan sonra. Eline ne geçtiyse,yutarcasına okudu. 1884 yılında Kazan Üniversitesi’ne girmek istediyse de, olumlu bir sonuç elde edemedi. Binbir yoksulluk içinde hamallık, fırınlarda yamaklık yaptı. Rusya’da devrimci hareketin başında Narodnikler vardı o sırada. Gorki de bu gruplara katıldı. İşçiler ve köylüler arasında devrimci propagandaya girişti. Sonra halkın hayatını yakından görmek isteyerek uzun yolculuklara girişti. 1888′de Hazar Denizi balıkçı takımlarında, sonra Gryaz-Tsar, İtsınskay istasyonlarında çalıştı. 1889′da Nijni Novgorod’da, yazar Korolenko’yla tanıştı. Korolenko sonradan Gorki’nin edebiyata girmesine yardım edecektir.

Polis arşivlerine ve edebiyata ilk adım, yolculuklar

Devrimci Narodniklerle ilişkisi nedeniyle 1889′da tutuklandı. 1891 ilkbaharında yeniden Rusya içi yolculuklara girişti. Volga, Don Bozkırlari, Ukrayna ve Tuna boylarını dolaştı. Oradan Kırım yoluyla Kuzey Kafkasya’ya ve Tiflis’e gitti. Burada bir yıl kalarak çekici ameleliği ve yazmanlık yaptı. Devrimci işçilerle ve aydınlarla ilişkiler kurdu. Yasadışı bir gruba katıldı. “Makar Çudra” bu sırada yazıldı ve gorki ilk kez bu öyküyle (”Kafkas” Gazetesi, 1892) yayın yaşamına girdi. Çok sonra yayımlanan “Kız ve Ölüm” adlı şiirini de bu sırada yazmıştı.

e-kitap download etmek icin tıklayınız…

Bu yazı toplamda 988, bugün ise 5 kez görüntülenmiş

Belki şu kitaplar da ilginizi çeker:

• Voltaire, Candide (0)
• Victor Hugo, Sefiller cilt5 (1)
• Victor Hugo, Sefiller cilt4 (0)
• Victor Hugo, Sefiller cilt3 (0)
• Victor Hugo, Sefiller cilt2 (0)

e-kitap

Batı medeniyetinin her yerde doğu medeniyetinin yerine geçmesi doğal bir kanun olunca, Türkiye’de de böyle olması zorunlu idi. O halde Doğu medeniyeti dairesinde bulunan Osmanlı medeniyeti ister istemez ortadan kalkacak, onun yerine bir taraftan İslam diniyle beraber bir Türk kültürü, diğer taraftan da Batı medeniyeti geçecektir. İşte Türkçülüğün görev bir taraftan yalnız halk arasında kalmış olan Türk kültürünün arayıp bulmak, diğer taraftan Batı medeniyetini tam ve canlı bir biçimde alarak milli kültüre aşılamaktadır…

Türkçülere gelince, bunlar esasen Bizanslı olan Doğu medeniyetini büsbütün bırakarak Batı medeniyetini tam bir biçimde almak istediklerinden, girişimlerinde başarılı olacaklardır. Türkçüler tamamıyla Türk ve Müslüman kalmak şartıyla, batı medeniyetine tam ve kesin bir biçimde girmek isteyenlerdir. Fakat batı medeniyetine girmeden önce, milli kültürümüzü arayıp bularak milli kültürümüzü ortaya çıkarmamız gerekir…

Bu konuda en çarpıcı örneği Türklerde görürüz. Çünkü Türkler gelişmelerinin üç yarı aşamasında birbirine benzemeyen üç farklı medeniyet dairesine girmek zorunda kaldılar: Türkler kavimi devlet hayatı yaşarken, Uzak Doğu medeniyeti içindeydiler. Sultani devlet devrine geçince, Doğu medeniyetine girmek zorunda kaldılar. Bugün milli devlet dönemine geçtikleri sırada da, içlerinde Batı medeniyetine girmek için kuvvetli bir akımın belirdiğini görüyoruz…

-kitaptan alıntı-

e-kitap download etmek icin tıklayınız…

Bu yazı toplamda 2074, bugün ise 6 kez görüntülenmiş

Belki şu kitaplar da ilginizi çeker:

• Yusuf Akçura, Üç Tarz-ı Siyaset (0)
• Vo Nguyen Giap, Vietnam Ulusal Kurtuluş Savaşı (0)
• V. İ. Lenin, Ulusların Kaderlerini Tayin Hakkı (0)
• V. I. Lenin, Devlet ve Devrim (0)
• Ursula K. Le Guin, Mülksüzler (1)

e-kitap

Pontos’un kelime anlamı denizdir. Pontos sözcüğü bir milletin/ulusun veya etnik grubun adı değildir. Tarihsel Pontos Bölgesi ise kabaca, Osmanlı’ların Gümüşhane, Lazistan, Samsun (Canik) Sancaklarını kapsayan Trabzon Vilayetini içine almaktadır. Cizye kayıtlarına göre bu bölge 16.yy’dan beriAnadolu’daki Hıristiyanların en kalabalık oldukları yerdir. Bunların büyük bölümü Hıristiyanlardır, ancak onların Yunanlı olduklarını söylemek güçtür. Bunlar 4. yy’dan Gürcülerin Hıristiyanlaştırılan iki ana grubu Tzanlar (Canik bölgesinde) ile Lazların (Bölgesinde) soylarından geldikleri, genellikle Rumca konuşmakla beraber yerel bir kullandıkları ve kendilerine özgü pek çok adetlerinin olduğu bilinmektedir. Kıyı şeridindekilere, Yunan kolonileriyle, bölgeye özellikle Trabzon !mparatorluğu döneminde yerleşen Helenleşmiş ailelerinin soyundan gelenleri de ekleyebiliriz. Trabzon’un ve dolayısıyla Karadeniz’in sonra Tzan ve Lazların önemli bölümü Müslümanlığı kabul etmiştir, bunların bir bölümü de 19 yy uyanan Yunan milliyetçiliğinin etkisi ve Tanzimat ile Islahat fermanlarıyla dinsel özgürlük kanısıyla yeniden Hıristiyanlığa dönen Of yöresinde yaşayanlar gibi iki din arasında belirlenmemiş inanca bağlı kalmışlardır.

e-kitap download etmek icin tıklayınız…

Bu yazı toplamda 855, bugün ise 2 kez görüntülenmiş

Belki şu kitaplar da ilginizi çeker:

• T. Zafer Tunaya, İkinci Meşrutiyetin Siyasi Hayatına Bakışlar (0)
• Sina Akşin, 100 Soruda Jön Türkler ve İttihat ve Terakki (0)
• Sait Çetinoğlu, Yüzellilikler (0)
• Muazzez İlmiye Çığ, İnanna’nın Aşkı (0)
• Kültürel Yapılanma Grubu, 12 Eylül belgeleri (0)